تاریخ : 4. تير 1397 - 10:06   |   کد مطلب: 2084
گزارشی از مشکلات پارک جنگلی بیرجند
محل تفریح مردم، پاتوق معتادان شده است
چند سالی است مسئولین به فکر بهره برداری حداکثری از پارک جنگلی بیرجند افتاده اند، مکانی که اگر از سال‌ها قبل مورد توجه قرار می‌گرفت شاید امروز می‌توانست یک مکان مهم و محل درآمدی برای مردم شهر و همچنین مکانی برای تفریح و گذراندن اوقات فراغت خانواده‌ها باشد.ساعت 7 صبح است، در لابه لای درختان سر به فلک کشیده پارک جنگلی، بزرگترین پارک موجود در بیرجند، قدم برمی‌دارم

به گزارش مهر مشرق ، چند سالی است مسئولین به فکر بهره برداری حداکثری از پارک جنگلی بیرجند افتاده اند، مکانی که اگر از سال‌ها قبل مورد توجه قرار می‌گرفت شاید امروز می‌توانست یک مکان مهم و محل درآمدی برای مردم شهر و همچنین مکانی برای تفریح و گذراندن اوقات فراغت خانواده‌ها باشد.ساعت 7 صبح است، در لابه لای درختان سر به فلک کشیده  پارک جنگلی، بزرگترین پارک موجود در بیرجند، قدم برمی‌دارم، درختانی که شاید برخی از آن‌ها عمری 50 ساله یا بیشتر دارند، وقتی خوب مقید اطرافت می‌شوی، می‌بینی که تعدادی از درختان دیگر آن طراوت و سرسبزی را ندارند و برخی درخت‌ها هم خشک و بی‌روح در میان آنان خودنمایی می‌کنند، کمی جلوتر که می‌رسم چند ماشین پارک شده در کنار خیابان را می‌بینم به سمتشان می‌روم تا ببینم کسی هست که جوابگوی سؤالاتم باشد، اما کسی در آن‌جا حضور ندارد.

 چند قدم که دور می‌شوم ماشینی را می‌بینم که به سمتم می‌آید و در صندوق عقب آن بیل و تعدادی وسایل دیگر است. صبر می‌کنم تا ماشین پارک کند و به سمت آن می‌روم جوانی 30 تا 35ساله از ماشین پیاده می‌شود به سمتش می‌روم تا بلکه جوابگویم باشد، با متانت جوابم را می‌دهد و می‌گوید: «مأمور منابع طبیعی در پارک جنگلی است»، بیش از هشت سال شده  که در این مکان حضور داشته، کار آبیاری و نگهبانی پارک را برعهده دارد. وقتی می‌گویم خبرنگار هستم و برای بررسی مشکلات به این مکان آمده‌ام با استقبال به سؤالاتم جواب می‌دهد، انگار درد دل زیادی دارد و نمی‌داند از کجا شروع کند، از مشکلات خودش بگوید یا از مشکلات این مکان و آن‌چه که شاهدش بوده و هست، اما کاری از دستش برنمی‌آید. 

*مشکل یکی دو تا نیست

در جواب سؤال من که از مشکلات این مکان می‌پرسم می‌گوید: «مشکلات زیادی در این مکان وجود دارد از جمله عدم آسفالت خیابان‌های پارک، حرص نکردن درختان، نبود امنیت با وجود افراد بیکار و قمار بازی که شاهد حضور وقت و بی‌وقتشان در این مکان بوده و عدم گشت‌زنی نیروی انتظامی در این مکان با توجه به این که تنها پارک بانوان شهر در این محل قرار دارد.» وی ادامه می‌دهد: « من تنها یک نفر هستم و از شهرداری هم یک نفر در این محل حضور دارد ، اما با توجه به وسعت پارک و وجود مشکلات فراوان نیروی بیشتری را می‌طلبد که به  این مکان رسیدگی شود و زمانی که این مشکلات را به مسئولین تذکر می‌دهیم کمبود اعتبار را مطرح می‌کنند و این که کاری از دستشان ساخته نیست.» 

مأمور منابع طبیعی می‌گوید: «با توجه به آتش‌سوزی که در سال‌های قبل اتفاق افتاد و حدود 400 درخت از بین رفت، هفته پیش هم بی‌دقتی افراد در این محل 30 درخت را طعمه حریق کرد، بنابراین از مسئولین تقاضا دارم که نگهبان دائم و یک ماشین آتش‌نشانی در این مکان مستقر باشد، تقاضای دیگرم از مسئولین این بوده که در رابطه با نظافت این محل فکری بکنند زیرا من به تنهایی از عهده این کار برنمی‌آیم.».

حسینی تنها اقدام صورت گرفته در پارک را ساخت باغ‌پرندگان و بزرگترین استخر در شرق کشور دانست و گفت: « باغ پرندگان و استخر که توسط شهرداری ساخته شده، بعد از مدتی به حال خود رها شده و اکنون هیچ کارایی ندارد.» وی افزود: « من یک کارگر ساده هستم که حقوق آنچنانی هم ندارم و با توجه به این که 8 سال است که در این محل خدمت می‌کنم نه بیمه هستم و نه مرخصی برایم در نظر گرفته می‌شود و نه از دیگر امکاناتی که سایر کارمندان دریافت می‌کنم برای من و امسال من خبری هست و اگر اتفاقی هم برایم بیافتد جوابگوی من نیستند، زیرا نیروی رسمی آن‌ها نیستم.»

*پارک پاتوق معتادان شده است

وقتی حرفش به اینجا می‌رسد می‌گوید: « خواهش می‌کنم صدای من و امسال مرا به گوش مسئولین برسانید، تا شاید اندکی امکانات برای ما هم در نظر بگیرند.» نگهبان پارک گفت: « با توجه به این که این محل تبدیل شده به پاتوقی برای افراد معتاد و خطاکار، از لحاظ جانی و مالی در این مکان امنیت ندارم و حتی بارها شده که از سوی این‌گونه افراد تهدید شده‌ام و حتی یک بار می‌خواستند شیشه‌های ماشینم را بشکنند.»،

 از صحبت‌هایش متوجه می‌شوی که دردش تنها خودش نیست بلکه می‌گوید تعدادی از همکارانم در جاهای دیگر شهر هم مشغول هستند اما شرایط مرا دارند، ما حتی باید لباس کار را هم خودمان تهیه کنیم و اداره هیچ کمکی به ما نمی‌کند، با وجود این که اول از آوردن نامش امتناع می‌کند اما در حالی که به گشت‌زنی در پارک مشغول بودم خودش را به من می‌رساند و می‌گوید: « اشکالی ندارد مشخصاتم را بیاورید زیرا آنچه را که گفته‌ام حقیقت دارد و گفتن حق هم ترس ندارد، شاید کسی صدای من را شنید و به داد من و امثال من رسید.».

*کمبود نیرو داریم

سراغ مأمور شهرداری را از او می‌گیرم که می‌گوید کمی جلوتر در حال آبیاری است، با آقای حسینی خداحافظ کرده و به سمت دیگر پارک می‌روم تا مشکلات این محل را از زبان وی هم بشنوم، مقداری از مسیر را کی طی می‌کنم فرد موتور سوار را مشاهده می‌کنم، به سمتش می‌روم و از او می‌خواهم که چند لحظه‌ای با او صحبت کنم که می‌گوید: «  دو سال است که به عنوان نیروی شهرداری در این پارک مشغول به کار است.»

 او هم  همان حرف‌های و مشکلات آقای حسینی را عنوان می‌کند و می‌گوید: « افرادی که به پارک مراجعه می‌کنند افرادی مغرض و خلاف‌کارند که علاوه بر روشن کردن آتش در بین درختان و روی سکوها که برای استراحت افراد در نظر گرفته شده، شیشه‌های سرویس بهداشت را شکسته و حتی به شیر آب خوردن مردم هم رحم نکرده و آن‌ها را نیز تخریب کرده‌اند و هیچ کسی نیست که به این امور رسیدگی کند.» وی ادامه می‌دهد: « وقتی این مشکلات را به مسئولین تذکر می‌دهیم می‌گویند کمبود نیرو داریم.» وی از مردم می‌خواهد که تا حدودی خود آن‌ها هم مراعات این امر را بکنند و دست از انجام چنین کارهایی در این مکان بردارند.

از آقای محمدی هم خداحافظی می‌کنم تا بروم و مشکلات این پارک را از زبان ساکنان این محل هم جویا شوم، در حالی که از پارک خارج می‌شوم چشمم به اجاق‌های می‌افتد که در بین درختان وجود دارد و تعداد آن‌ها هم بسیار زیاد بود و شاید بتوان گفت در هر چند قدمی، یک محل برای درست‌کردن آتش وجود داشت که این‌ها خود می‌تواند عاملی باشد برای تکرار این اتفاق، اگر از سوی مسئولین چاره‌ای اندیشیده نشود. 

*پارک جنگلی می تواند درآمدزا باشد

آقای شریفی مغازه‌داری است که  مغازه‌اش روبه روی پارک جنگلی قرار دارد، وی می‌گوید: « این محل پاتوقی شده برای انسان‌های بی‌بند و بار و حتی گاهی اوقات حیوانات، که اگر این وضعیت همچنان ادامه پیدا کند در آینده‌ای نه چندان دور کسی حتی جرأت رفتن به این مکان را نخواهد داشت، مکانی که می‌تواند آبرو و حتی محل درآمدی باشد برای شهر.»

 شریفی ادامه می‌دهد: « متأسفانه مسئولین شهر در خواب غفلت هستند و قدر این ظرفیت را در استان ما نادیده گرفته‌اند چرا که اگر تدابیر و امکانات لازم برای این پارک بزرگ  و مناسب در نظر گرفته می‌شد چه بسا که تعداد زیادی از افراد شاغل شده و از طرف دیگر آبرویی برای شهر ما بود و اگر این مکان در شهر دیگری قرار داشت مشاهده می‌کردی که به چه نحوی از آن استفاده می‌کردند»

 این شهروند می‌گوید: « با توجه به این که این محل در یکی از ورودی‌های شهر ما قرار دارد می‌تواند مکان مناسبی باشد برای توقف مسافران و حتی با وجود مجاورت این مکان با بیمارستان تأمین اجتماعی و دانشگاه صنعتی، می‌توان بهترین استفاده را از این محل کرد، اما حیف و هزاران حیف که مسئولین پیگیر این امر نبوده و چنین ظرفیت و امتیازی را تا کنون نادیده گرفته‌اند.» وی افزود: « با توجه به شغلی که دارم تا ساعت یک و یا دو شب در مغازه حضور دارم و در این ساعات مشاهده می‌کنی که افراد بی‌بند و باری که این پارک را محلی برای خوش‌گذرانی و کارهای خلاف خود قرار داده‌اند در آن رفت و آمد دارند و اگر این روال ادامه پیدا کند در آینده‌ای نه چندان دور شاید شاهد حوادث هولناکی در این مکان باشیم.»

*امنیت پارک کم اشت

 شریفی با توجه به موقعیت این پارک افزود: « اگر شهرداری چند برنامه شاخص در این پارک انجام می‌داد، شاید این مکان بیشتر شناخته می‌شد و از طرف دیگر امنیت بیشتری پیدا می‌کرد و به نظر من اگر شهرداری تهمیداتی می‌کرد که کاروان‌های عروسی که در خیابان‌های شهر مشغول گشت‌زنی می‌شوند و با سر و صدای زیاد مزاحم مردم می‌شوند در این محل حضور پیدا می‌کردند، هم شادی خود را داشتند و هم مزاحم مردم نمی‌شدند خیلی خوب بود و در این صورت نیروی انتظامی هم تمرکز بیشتری بر این محل پیدا می‌کرد و این خود باعث امنیت بیشتر این مکان می‌شد و شاید افراد معتاد و خطاکار کمتر جرأت پیدا می‌کردند که این محل را به مأمنی برای  کارهای خلاف خود تبدیل کنند.»

وی یکی دیگر از مشکلات پارک را وجود دو چاه عمیق در این محل دانست و گفت: « با توجه به خشکسالی‌های اخیر و کمبود آب در استان اگر استفاده خوب و مناسبی از آب این محل می‌شد چه بسا که هم درختان شادابی و طراوت خود را داشتند و هم از هدر رفت آب جلوگیری می‌شد.» وی در پایان با اظهار تأسف یادآور شد که اگر به همین منوال بگذرد و مسئولین اقدامی نکنند چه بسا که این مکان به معضلی بزرگ برای استان ما تبدیل شود، در صورتی که می‌تواند بهترین فرصت برای شهر ما باشد.»

چند سالی است که شنیده می‌شود مسئولین به فکر چاره و استفاده بهینه از این مکان افتاده‌اند تا بتوانند از ظرفیت‌های آن استفاده کنند و اقداماتی را هم انجام داده‌اند  و به گفته آنها، هدف این است که پارک  جنگلی تبدیل به یک مجتمع بزرگ رفاهی و تفریحی شود.  اما آنگونه که باید به آن رسیدگی نشده و همچنان مغفول مانده است. حال که مسئولین توجه به این مکان را در دستور کار خود قرار داده‌اند، چرا باید آن‌قدر نظارت بر آن کم باشد که شاهد چنین اتفاقاتی باشیم.

 

انتهای پیام/

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/