تاریخ : 2. تير 1397 - 15:00   |   کد مطلب: 2072
گفتگو با یکی از فعالان حوزه صنایع دستی
مرغوبیت تولید تنها راه پیشرفت صنایع دستی استان
مشرقی بابیان اینکه بعد از چند سال فعالیت در خانه و 54 سال عمر وارد بازار آموزش صنایع‌دستی به‌صورت حرفه‌ای شدم افزود: «در سطح پایین از آموزش بچه‌ها شروع کردم و پس‌ازآن بزرگ‌ترها در کلاس‌های آموزشی ثبت‌نام نمودند و به‌مرورزمان کارم تبدیل به یک کارگاه آموزشی در قالب هنر ترمه‌دوزی، پته‌دوزی، سرمه‌دوزی و ... شدم و با اخذ مجوز از صنایع‌دستی سفارش کار می‌گرفتم و از این طریق کارم را توسعه دادم.»

به گزارش مهر مشرق ، فاطمه مشرقی مقدم، دبیر بازنشسته آموزش‌ و پرورش، کارش را در حوزه صنایع‌دستی در کنار تدریس دروس علوم و ریاضی از طریق "طرح کار" که جزو برنامه‌های درسی آن سال‌هاست در گرایش‌های خیاطی، بافتنی و صنایع‌دستی شروع می‌کند و به عقیده خودش اگرچه این طرح در پایه راهنمایی عمری نداشت و در گرایش طرح دوخت و صنایع‌دستی به دبیرستان منتقل شد اما طرحی مثبت برای کارآموزی دختران در دوران تحصیل بوده است. وی در سال 73 وارد آموزشکده سپیده کاشانی برای تدریس در سطح فوق‌دیپلم در گرایش طراحی دوخت می‌شود و چهار سال آخر خدمتش را به این نحو به اتمام می‌رساند.

به گفته وی باوجوداینکه گرایش هنر در آن زمان بین خانواده‌ها جایگاهی نداشت و بیشتر متمایل به رشته‌های تجربی، ریاضی و علوم انسانی بودند اما بیشترین سود را افرادی بردند که در آن مقطع تحصیلاتشان را در طراحی دوخت و به‌طور کل صنایع‌دستی ادامه دادند و باوجوداینکه طرح مفیدی برای پر نمودن اوقات فراغت دانش‌آموزان بود اما اغلب خانواده‌ها مانع روی آوردن بچه‌ها به این گرایش می‌شدند.

آموزش هنر با شرکت در نمایشگاه‌ها

مشرقی بابیان اینکه بعد از چند سال فعالیت در خانه و 54 سال عمر وارد بازار آموزش صنایع‌دستی به‌صورت حرفه‌ای شدم افزود: «در سطح پایین از آموزش بچه‌ها شروع کردم و پس‌ازآن بزرگ‌ترها در کلاس‌های آموزشی ثبت‌نام نمودند و به‌مرورزمان کارم تبدیل به یک کارگاه آموزشی در قالب هنر ترمه‌دوزی، پته‌دوزی، سرمه‌دوزی و ... شدم و با اخذ مجوز از صنایع‌دستی سفارش کار می‌گرفتم و از این طریق کارم را توسعه دادم.»

این فعال حوزه صنایع‌دستی می‌گوید: «از سال 90 با شرکت در نمایشگاه‌ها در سطح ملی و بین‌المللی ازجمله نمایشگاه بین‌المللی تهران، اصفهان، تبریز و زنجان... و چندین بار در نمایشگاه‌های که در سطح استانی مخصوصاً یزد توانستنم نه‌تنها به معرفی صنایع‌دستی استان بپردازم بلکه با شرکت در این نمایشگاه‌ها بلوچ دوزی، ممقان دوزی و ... را از سایر استان‌ها فراگیرم. همچنین چند مرتبه در جشنواره امام رضا (ع) که روز میلاد آن امام همام برگزار شد حائز مقام شدم و افتخار هدیه یک پرده سرمه و سنگ دوزی را نیز به آستان داشته‌ام که به نظرم کار ایرانی اگر به‌درستی انجام شود قابل‌مقایسه باکار خارجی نیست.»

مهم‌ترین افتخار زندگی‌ام همراهی بهزیستی است

وی با اشاره به اینکه در حال حاضر این کارگاه آموزشی با هزینه اندک به فعالیتش ادامه می‌دهد، تصریح نمود: «با آموزش تعداد زیادی از بازنشستگان و بانوان جوان این استان توانسته‌ام علاوه بر پر نمودن اوقات فراغتشان اشتغال‌زایی نموده به‌نحوی‌که می‌توانند کمک‌خرج خانواده‌شان باشند، همچنین در حال حاضر مدت 10 سال شده که با بهزیستی و توان‌بخشی حضرت علی‌اکبر و بچه‌های بی‌سرپرست که در این مکان هستند و از توانایی جسمی و ذهنی محروم هستند از طریق آموزش مربیان و حتی خود آن‌ها همکاری دارم که باوجود لرزش دست و سطح پایین توانایی ذهنی‌شان در حد خود کارهای قابل قبولی ارائه می‌دهند که قرارگرفتنم دراین مجموعه از مهم‌ترین افتخارات زندگی‌ام است.»

اولویتم تأسیس انجمن مهارت آموزی است

.به گفته وی یکی از برنامه‌هایی که چند سالی است به دنبال اجرای آن است «تأسیس انجمن مهارت‌آموزی در شهرستان بیرجند برای دختران و پسران با همکاری فنی حرفه‌ای با جذب خیرین برای عملیاتی کردن و همچنین همکاری آموزش‌وپرورش در حوزه صنایع‌دستی در قالب هنرهایی چون سرمه‌دوزی، پته‌دوزی، چهل‌تکه دوزی و شماره‌دوزی است چراکه با مطالعاتی که داشته‌ به این نتیجه رسیده است که بازار خوبی خواهد داشت. هدف دیگر از اجرای این طرح اینکه دانش آموزان یا دانشجویان در هر مقطعی که هستند بتوانند ضمن تحصیلات، هنری فراگرفته تا در آینده اگر نتوانستند کاری بیابند از این طریق اوقاتشان به بطالت نگذرد و حتی اگر شاغل هم شوند بتوانند حداقل نیاز خودشان را برطرف کنند که برای آقایان مباحث برق، مکانیکی و تعمیر لوازم‌خانگی ازجمله اولویت‌های ما است.»

مشرقی بابیان اینکه درزمینه صنایع‌دستی کتابی تحت عنوان رودوزی‌های خراسان جنوبی تألیف نموده‌ام، گفت: «در حال حاضر نیز دوره‌های 10 روزه طی 30 ساعت آموزشی برگزار می‌کنم که هزینه آن برای کارآموز پرداختی بالغ‌بر 100 هزار تومان است که هدفم نیز هدایت جوانان به سمت کارهای یدی و عملی است. از دیگر سو با توجه به اینکه برای این مشاغل همواره بازار کار وجود دارد و جوانان می‌توانند در صورت علاقه به این حرفه‌ها امور زندگی‌شان را در این آشفته‌بازار کاری بگذرانند؛ چراکه طبق اذعان افراد در کنار اشتغالی که بعد از فرگیری این آموزش‌ها برایشان ایجادشده و درآمدی که کسب می‌کنند از دغدغه‌های فکری و روانی که مهم‌ترین آسیب بیکاری است رهایی یافته‌اند.»

جذب مشتری با تلفیق سنت و صنعت

 وی ادامه داد: «دو رشته سرمه‌دوزی و پته‌دوزی را توانسته‌ام با تلفیق سبک سنتی و جدید بر اساس نیاز مخاطب و مشتری به‌روزرسانی کنم و در این زمینه کارهایی را که در استان‌هایی از قبیل مشهد، رشت و حتی ترکیه انجام‌شده پیگیری می‌کنم مخصوصاً در کار پته‌دوزی کرمان از اکثر رنگ‌ها استفاده نمودم که استقبال قابل قبولی داشته است و با توجه به اینکه هم پارچه و هم نخ، پشم هست هرچه بگذرد ارزش آن چند برابر می‌شود، بنابراین پیشبرد صنایع‌دستی در قالب علم روز را یکی از عوامل موفقیت در این حوزه می‌دانم.»

 

این بازنشسته فرهنگی پیشینه فرهنگی‌اش را در کار خود مؤثر می‌داند و می‌گوید: «با توجه به سابقه فرهنگی توانسته‌ام با اساتید هنر در دانشگاه تهران ارتباط برقرار کنم چراکه صنایع‌دستی به چند هنر خلاصه نمی‌شود و می‌توان هر هنری را در حیطه این دامنه فراگیر بشمار آورد همچنین در کنار تجربه باید از هر مرجعی اطلاعات کسب کنیم و کسی که به کار هنری روی می‌آورد نباید خود را محدود به یک یا چند هنر نماید؛ بنابراین برای موفقیت در این حرفه دست‌اندرکاران حوزه صنایع‌دستی می‌بایست تمام هنرمند و صنعتگر باشند و علم تمام هنرهای سنتی و صنعتی را داشته باشند تا بتوان آن‌ها را صنعتگر خواند، در ایجاد اتحادیه نیز مهم‌ترین مؤلفه برای بانیان باید این باشد که بتوانند از افراد متخصص و فعال و مدیر بهره گیرند.»

رنج فعالان حوزه صنایع دستی نبود بازار است

به گفته وی «در بحث بازاریابی باید دید کدام حرفه و هنر مصرف‌کننده بیش‌تری دارد و در همان حرفه ادامه داد نه صرف اینکه تولید کنیم که بیکار نباشیم چراکه این موضوع قبل از خسران به هرکسی انگیزه تولیدکننده را برای ادامه کار از بین خواهد برد و مورد دیگر اینکه تلاش در این حوزه همت مضاعف می‌طلبد چراکه زمین خوردن‌ها زیاد است و نباید ناامید شد بلکه هر شکست گامی است برای سایر موفقیت‌ها.»

مشرقی با ذکر این نکته که از مسئولان استان تاکنون انتظار چندانی نداشته‌ام و اگر موردی وجود داشته محقق شده افزود: «سعی کرده‌ام اگر صنعتگران و شاغلان این حوزه نیازی داشته‌اند به‌عنوان حامی همراهشان باشم؛ اما درواقع خواسته یک صنعتگر این است که برای تولیداتش بازار هدفی وجود داشته باشد زیرا صنایع‌دستی از نداشتن بازار فروش رنج می‌برد و این مهم نیازمند تدبیری اساسی است وچاره نیز این است که دولت مستقیم محصولات را خریداری نماید تا مشتری محدود به هم استانی ما نشود بلکه محصولات استان در سایر نقاط کشور به فروش برسد و ضمن معرفی صنایع‌دستی خراسان جنوبی حمایت از تولیدکننده کالای ایرانی فراهم گردد. اگرچه اقداماتی در این راستا انجام‌شده و بازارچه صنایع‌دستی خضری دشت بیاض در حال راه‌اندازی است اما به هدف رسیدن این طرح زمان‌بر است و افرادی که در این حوزه فعال هستند منتظر حمایت مسئولین.»

وی در پایان مرغوبیت کالا را یکی از راه‌های مطرح‌شدن صنایع‌دستی استان در کشور دانست و گفت: «برای رسیدن به این مهم اگرچه در استان خراسان جنوبی مواد مرغوبی وجود ندارد و باید مواد اولیه را از استان‌های مجاور تهیه کنیم اما خوشبختانه اعتماد تا جایی است که باگذشت ده سال بدون هیچ دیدار صورت به صورتی هرچه سفارش داشته باشیم در کمترین زمان و دور از انتظار، نیاز ما را تأمین کنند که این اقدام آن‌ها برای فعالان صنایع‌دستی استان، قابل‌تقدیر است.»

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/