آخرین اخبار

تاریخ : 25. تير 1398 - 23:01   |   کد مطلب: 2204
در شرایط پیچیده و رقابتی اقتصادی موجود در دنیا برای بدست آوردن بازار مصرف برای محصولات، شرکت های تولیدی و بازار فروشندگان پوشاک در حال توسعه با چالش بسیار مهمی روبرو هستند و حجم عظیمی از منابع اقتصادی آنها صرف رفتار فرهنگی و تبلیغات های گسترده جهت جلب نظر مشتری می شود.

به گزارش مهر مشرق ، در شرایط پیچیده و رقابتی  اقتصادی موجود در دنیا برای بدست آوردن بازار مصرف برای محصولات، شرکت های تولیدی و بازار فروشندگان پوشاک در حال توسعه با چالش بسیار مهمی روبرو هستند و حجم عظیمی از منابع اقتصادی آنها صرف رفتار فرهنگی  و تبلیغات های گسترده جهت جلب نظر مشتری می شود.

 

بخش مهمي از فرايند نظام مند بازاريابي و اقتصاد پویا و يکپارچه ، برندسازي محصولات تولیدی است که پوشاک تولیدی و وراداتی نیز از مهم مستثناء نبوده و که طي چند سال اخير مورد اهتمام برخي شرکت ها و کمپانی ها قرار گرفته است.

 

پوشاک و لباسی که وارد بازار می شود در جلوه‌هاي ظاهري آن ، نظير رنگ و طرح، برند نمود پيدا مي كند و مد می شود و مورد استقبال یا عدم استقبال مصرف کننده قرار می گیرد. مد و مدگرایی پدیده‌ای است که کم و بیش در میان همه اقشار جامعه وجود دارد که  دراین میان، جوانان و نوجوانان بیش از دیگران به مد اهمیت می‌دهند و مدگرا هستند.

 

 امروزه با گسترش فضای مجازی جوانان ارتباطات گسترده‌ای با جوامع و فرهنگ‌های گوناگون یافته‌اند و موقعیت آنها در شناخت و فهم ارزش‌ها، باورها و انتخاب هنجارهای مطلوب، پیچیده تر و مشکل تر شده است و چه بسا زمینه‌های موجود، باعث شده تا جوانان و نوجوانان به رفتارها و هنجارهای  و مد های متضاد با ارزش های جامعه‏  اسلامی  رو آورند.

 

جوان مدلینگ بیرجندی

این گزارش زمانی به ذهنم رسید که داخل یک کافه مشغول صرف قهوه بودم که دو جوان دیگر داشتند در خصوص مدلینگ با هم صحبت می کردند این موضوع من را کنجکاو کرد تا بیشتر به صحبت این دوستان توجه کنم. به یکی از آنها که از قبل با هم سلام علیک داشتیم نزدیک شدم و موضوع دوستش را پرسیدم، برای من توضیح داد که این شخص «مدلینگ» است. از او خواستم زمینه صحبت و گفتگو من را با دوستش فراهم کند و این اتفاق افتاد.

 

«جعفر» با 23 سال سن، با 186 سانتیمتر قد و با موهای بلند و چهره منحصر به فردی دارد که حاصل عمل های زیبایی نیست. بیرجندی اصیل است و خیلی خوب با لهجه بیرجندی صحبت می کند.

بعد از معرفی او می گوید:« من هر چه بگویم تو باید چاپ کنی،که گفتم شاید همه صحبتش چاپ نشود اما سعی خودم می کنم.» جعفر می گوید:« در خراسان جنوبی هنوز مدلینگ زیاد جا نیفتاده است و خیلی هم از شغل ما شناختی ندارند حتی دوستان من هم به من مانکن می گویند.»

 

او ابتدا از سابقه و ورودش به این حرفه می گوید که زمانی در یکی از  دانشگاه های مشهد به او پیشنهاد مدل عکس دادند که تا آن روز خودش نمی دانسته اما بعد از آن به یک آتلیه برای مدل عکس جشنواره ای دعوت می شود و کم کم وارد این حرفه می شود.

 

او می گوید 3 سال پیش یک روز 150 هزار تومان به من پول دادند که مدل عکس بشوم که آن زمان پول خوبی بود و این موضوع باعث شد با یک دوست دیگری به فروشگاه معرفی شوم البته 4 سال پیش فضای مجازی به این گستردگی نبود و بیشتر فضای حقیقی تعیین کننده بود.

 

جعفراین پیشنهاد را با خانواده اش مطرح می کند که در مرحله اول آنها مخالفت کردند اما به گفته خودش با مُخ زنی دوستش خانواده را راضی می کند و با چند نفر دیگر مدل لباس می شوند و در یک فروشگاه مشغول به کار  می شوند، این فروشگاه که جعفر و دوستانش مشغول شدند یک فروشگاه و کمپانی واردات لباس بوده است که اکنون جعفر زیاد از آن خبری ندارد. او می گوید: « می رفتیم  لباس هایی که ما می دادند را می پوشیدیم و جلوی فروشگاه و خیابان های شلوغ رفت و آمد می کردیم و عکس می انداختیم.» از جعفر خواستم در خصوص سفرش به بیرجند و مدل های بیرجند صحبت کند. او می گوید: «بعد از یک سالی با دوستم به پیشنهاد یک فروشنده لباس به بیرجند آمدیم. در بیرجند با یک فروشگاه لباس آشنا شدیم و قرارداد بستیم که هم داخل مغازه کار کنیم و هم مدل باشیم.»

 

من برای آرایش موهای خود از بیرجند بلند می شدم و می رفتم مشهد اصلاح می کردم و بر می گشتم، در بیرجند هم با چند نفر دیگر آشنا شدیم و می خواستیم کارمان را گسترش بدهیم اما نه فضای بیرجند خوب بود و نه هم فروشگاه و برند بزرگی داشت که کار کنیم!  فقط با دو سه فروشگاه بزرگ لباس در حد کم کار می کردیم، لباس ها را می پوشیدیم و غروب ها داخل خیابان های اصلی گشت و گذاری می کردیم، طوری وانمود می کردیم که آن لباس تن ما، مدروز است، هر کجا جوانان جمع بودند می رفتیم با آنها در خصوص لباس صحبت می کردیم و معرفی کردیم بیاید از فلان فروشگاه خرید کنید.

 

جعفر از شغلش در بیرجند زیاد راضی نبود و می گوید با گسترش فضای مجازی الان بیشتر در مدلینگ فضای مجازی فعالیت دارد. او می گوید: « این حرفه ام با وضعیت اشتغال و اقتصاد کنونی جامعه از بیکاری بهتر است، البته من با کمک دوستان وارد حرفه مدلینگ شدم اما در ادامه هیچ کس به من کمک نکرد. فقط اراده و انرژی خودم بود که باعث پیشرفتم شد. کار مدلینگ یک کار به شدت رقابتی است و اگر بخواهی درجا بزنی نفر دیگر جای تو را می گیرد. الان در مشهد داخل یک فروشگاه هم کار می کنم و حرفه مدلینگ به صورت فیلم و عکس در فضای مجازی را دنبال می کنم اما زیاد به شغلم امیدوار نیستم.»

 

او ادامه می دهد:« برای برخی فروشگاه‌های پوشاک خراسان جنوبی هم سفارش های داریم که توسط کلیپ و عکس برای مدل های مختلف تهیه می کنیم و در فضای مجازی استفاده می شود.»

 

جعفر از شو لباس می گوید؛ با خنده یک خاطره از شو لباس در بیرجند که به گفته خودش اولین و آخرین شو لباسش در بیرجند بوده است. از او در خصوص نوع لباس پرسیدم که گفت بیشتر لباس های خارجی و مارک استفاده می کنیم و این مدت انتقضاء دارد نهایتا فصلی یک مدل کار می کنیم.

 

جعفر هر چند بکارش علاقه دارد اما توصیه می کند که جوانان کمتر به این شغل توجه کنند چون با گسترش فضای مجازی شرکت های تولید کننده و یا وارده کننده با یک کلیپ یه دقیقه ای تمام محصولاتش را خیلی زیبا و گسترده معرفی می کنند.

 

از او پرسیدم: «من می تونم مدل شوم؟» خنده اش گرفت و گفت: «بعضی وقت ها جوانان زیادی اعم از دختر و پسر از من می پرسند که من می خوانم مدل باشم به نظر شما شرایطش را دارم؟ من به بعضی از این ها اصلا نمی دانم چه باید بگویم. این که چطور به فکرش هم می رسد، خنده دار است. الان که به کمک عمل های زیبایی دیگر چهره زشت نداریم. همه صورت ها عمل شده و مصنوعی است و حتی شبیه هم اما در هیچ جای دنیا چنین افرادی که قیافه خود را با عمل درست می کنند، مدل نمی شوند. اگر بخواهیم خیلی جدی باشیم،مدلینگ  شغلی است  موقت که عرف و شرع خیلی نمی پسندد.»

 

در خصوص وضعیت پوشاک موجود در بازار از او پرسیدم که گفت: « قبول دارم پوشاک با کیفیت و خوبی در بازار نیست و پوشاک خوبی هم وارد نمی شود؛ آنقدر که وارد می شود دست چند شرکت خاص است و از طرفی الان بیشتر به سمت تاناکورا پیش می رود که می شود.»

 

جعفر در خصوص نوع پوشش هم می گوید:« پوشش آقایان خوب است اما برخی مدل ها با جامعه سازگاری ندارد اما پوشش بانوان که واقعا خراب است و برای این پوشش مدلینگ های قوی در فضای مجازی و حقیقی کار می کنند که نیازمند تدابیر خاص مسئولان است. گرچه در طی این سال­ ها تلاش های متعددی برای اجرایی کردن قانون ساماندهی مد و لباس در کشور انجام شده، اما همچنان  شاهد استقبال بیشتر مردم از مدل­ ها و پوشاک با طراحی خارجی و غربی هستیم که آن هم دلائل خاص خود را دارد و بسیاری از افرادی که در بازار به دنبال پوشاک مناسب با سبک ملی و اسلامی هستند به دلایل مختلف و در موارد متعددی با اکراه، ناگزیر به خرید کالاهایی می­ شوند که با سلیقه و خواست باطنی­ شان تناسبی ندارد.»

 

دلایلی از قبیل گران بودن قیمت پوشاک اسلامی، توجه کمتر به جنبه­ های زیباشناختی پوشاک اسلامی و نبود تنوع لازم و یا قدیمی و به روز نبودن مدل­ ها باعث عدم رغبت مردم می شود و در مواردی نیز شاهد مدل­ ها و طراحی­ های هنرمندانه در پوشاک اسلامی هستیم اما به دلیل آن که استفاده از این مدل­ ها به جهت تک بودن و عدم تولید انبوه آنها در جامعه عمومیت نیافته استقبال مردمی از آن طرح­ ها ناچیز است و در واقع تأمین کننده سلیقه بخش محدود و خاصی از جامعه است.

 

در پایان باید این نکته را متذکر شد که مد و مدگرايي که غالباً ريشه در زيبايي جويي و تنوع طلبي دارد، اگر در چهارچوپ موازين شرعي و عرفي باشد و اگر مورد تأييد عقل باشد، نه تنها اشکالي ندارد، بلکه نيک ارزيابي مي شود. اما اگر ناشي از تقليد کورکورانه و ميمون وار از بيگانگان باشد، بسيار مذموم و منفي ارزيابي مي شود که در شأن انسانهاي کمال يافته و فرهيخته نيست.

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/