تاریخ : 2. تير 1397 - 14:57   |   کد مطلب: 2071
لایحه‌ای که علی‌رغم اصرار سؤال‌برانگیز دولت بر تصویب هرچه سریع‌تر آن در مجلس شورای اسلامی، در جلسه علنی یکشنبه با 138 رأی موافق از مجموع 253 رأی، بررسی آن تا دو ماه آینده مسکوت خواهد ماند.

به گزارش مهر مشرق ، لایحه الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مقابله با تامین مالی تروریست(TF) از جمله موضوعاتی است که در روزهای اخیر در صدر رسانه‌ها و محل بحث کارشناسان مربوطه و مخالفان و موافقان این لایحه قرار گرفت. 

لایحه‌ای که علی‌رغم اصرار سؤال‌برانگیز دولت بر تصویب هرچه سریع‌تر آن در مجلس شورای اسلامی، در جلسه علنی یکشنبه با 138 رأی موافق از مجموع 253 رأی، بررسی آن تا دو ماه آینده مسکوت خواهد ماند.

اما این لایحه چیست و چرا دولت اصرار به تصویب هرچه سریع‌تر این لایحه دارد؟ بر اساس تعهدی که علی طیب‌نیا وزیر سابق اقتصاد در چارچوب در چارچوب برنامه اقدام(Action Plan) به کارگروه اقدام مالی(FATF) داده، 15 آبان‌ماه 96 لایحه الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون مبارزه با تأمین مالی تروریسم(TF) به عنوان چهارمین و آخرین لایحه درخواستی کارگروه ویژه اقدام مالی FATF از ایران با امضای حسن روحانی به مجلس می‌رود.

لایحه‌ای که هدف آن از پیوستن به آن طبق اعلام کنوانسیون مربوطه، در ظاهر قطع منابع و پشتوانه‌های مالی سازمان‌ها و گروه‌های تروریستی است، هدفی که  ظاهرا بی‌عیب و نقص بوده و حتی در اوضاع کنونی که گروه‌های تروریستی جنایتکاری همچون داعش، القاعده، النصره و امثال آن به راحتی دست به جنایت‌های هولناک در سطح منطقه و بعضا جهان می‌زنند منابع مالی و دست‌های پشت‌پرده آن‌ها را نمایان می‌سازد، اما همانطور که گفته شد این تنها ظاهر فریبنده ماجرا است که پی بردن به حقیقت آن نیاز به تأمل و تحقیق بیشتری دارد.

حقیقت آنجاست که در دنیای امروز که برخی قدرت‌های استکباری، علی‌رغم عضویت ظاهری در معاهدات و پذیرش کنوانسیون‌های بین‌المللی تن به اجرای آن نداده و از سویی از ظرفیت موجود در این تعهدات با استراتژی "النصر بالرعب" برای فشار و ایجاد رعب در میان رقبا استفاده می‌کنند، پیوستن جمهوری اسلامی ایران به اینگونه معاهدات و کنوانسیون‌های بین‌المللی باید با هوشیاری کامل نسبت به ماهیت نوین استعماری حاکم بر این معاهدات و کنوانسیون‌ها و اطلاع از آسیب‌ها و عواقب تهدیدآمیز آن برای منافع ملی باشد.

اصل 154 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به صراحت می‌گوید: (جمهوری اسلامی ایران سعادت انسان در کل جامعه بشری را آرمان خود می‌داند و استقلال و آزادی و حکومت حق و عدل را حق همه مردم جهان می‌شناسد؛ بنابراین در عین خودداری کامل از هر گونه دخالت در امور داخلی ملت‌های دیگر، از مبارزه حق‌طلبانه مستضعفین در برابر مستکبرین در هر نقطه از جهان حمایت می‌کند.) 

این موضوع مهم‌ترین موضوع مورد مناقشه و بحث در مورد لایحه الحاق جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون TF می‌باشد، چرا که کنوانسیون TF نه‌تنها مبارزات حق‌طلبانه علیه استکبار، بلکه حتی اقداماتی را که از سوی مردم یک کشور به منظور مقابله با استعمار یا اشغال خارجی انجام می‌شود را از مصادیق تروریسم استثنا نکرده است و این خود در تناقض آشکار با اصل 154 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می‌باشد چراکه این مسئله منجر به گذاشتن ابزارهای حقوقی جدید در اختیار دشمنان جمهوری اسلامی ایران خواهد شد.

اما دولت نیز علی‌رغم اصرار به تصویب هرچه سریع‌تر این لایحه در تنظیم آن، متأسفانه هیچ حق تحفظی در زمینه اصل ۱۵۴ قانون اساسی درج نشده است، که نتیجه درج نشدن حق تحفظ درباره حمایت از مبارزات حق‌طلبانه جبهه مستضعفین علیه مستکبرین و خارج کردن این مبارزات از دایره شمول تروریسم، این خواهد شد که الحاق به این کنوانسیون، در عمل مانع حمایت جمهوری اسلامی ایران از جبهه مقاومت خواهد شد که یک خودتحریمی و خیانت آشکار به آرمان‌های انقلاب و نیز نادیده گرفتن منافع و امنیت ملی می‌باشد.

 

دیدگاه شما

http://ommatevahed.com/